|
UN DIA SOFIA TARELA ESCRIBIO :
Pandora abriu o cofre que lle deran de dote e deixou ceibes pola Terra os pesares dos homes: Infinita Tristeza, Desamor, Fame, Soedade, Egoísmo, Rencor, Enfermidade...; noite de todo por todo o mundo. Mais ó se decatar do mal volveuna pechar e puido impedir saír a ESPERANZA, que ficou soa na caixa. Luz que vén do fondo para nos sacar das tebras e que non morre. Solaz.
Como Pandora, morocha intrépida feitiña de barro, tamén abrímo-las caixas que traemos connosco, e brincamos ós trens que nos pasan por diante: ¿PRÓXIMA ESTACIÓN...?
Y AHORA QUE ¿
NENOS DO MUNDO ENTERO ¿
QUE VAMOS A HACER ¿
CUAL ES LA ESPERANZA ¿
POR·FAVOR·ESCRIBIR·VUESTRAS·SUGERENCIAS…
